Kopuk

Başaramayacağım! Çok zor! Uyum sağlayamıyorum! Ama mecburum!   Veeeeeeeee… İşte başlıyoooor!   Beş yıllık kariyer planları! Büyüme hedefleri! Sırıkla sınıf atlama arzuları! Şekilli beton dikme yarışı! KOCAMAN projeler! KOCAMAN statüler! KOCAMAN otomobiller! KOCAMAN ses tonları!   Bunalıma sokan eğlence programları! Gözyaşı döktüren yarışmalar! Ah bu yarıştırılan insan! Ah bu satılmış çoğunlukçu!   İtaatkar cumartesi gecesi…

Değil mi?

Şimdi artık demokrasi mitingi de yapıldığına göre bundan böyle düşüncelerimizi özgürce her alanda paylaşabiliriz, değil mi? Artık kimsenin çoğunluktan farklı olan fikrini söylemesi sebebiyle otoriteden korkmasına gerek yok, değil mi? Ya da korktuğu için düşüncelerini söylememek gibi kendisine mecburi bir sansür uygulamasına gerek yok, değil mi? Mitingdeki beş milyon (!) insan ve ülkenin geri kalanı…